ple's profile"คิดถึง"พูดไม่ได้ทุกวัน ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
"คิดถึง"พูดไม่ได้ทุกวัน แต่รู้สึกได้ทุกเวลา@_@ You are the wind beneath my wings.
|
||||||
|
July 22 และแล้วก็ถึงวันนี้วันจันทร์นี้เป็นวันที่น่าดีใจและชื่นชมต่อพี่พี่ที่เปิ้ลเคารพรัก
แต่บอกตามตรงใจหายไม่เบา วันนี้ไปร้องคาราโอเกะกับพี่พี่มา สนุกดีน่ะ เจ้เหนื่อยกันน่าดู
อีกหน่อยคงหาโอกาสแบบนี้ได้ยาก บอกตามตรงว่าแต่ละคนต่างก็มีหนทางเป็นของตัวเอง
แต่มิตรภาพยังคงอยู่เสมอ มีความสุขน่ะที่เลือกมาเรียนเอเชียศึกษาแม้ว่าจะมีคนมองว่า
เป็นเอกที่ไม่ค่อยดี แต่เปิ้ลดีใจที่ได้มาเจอพี่พี่ เพื่อนๆ เจอที่รัก ที่เกลียด เจอทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
และเจอทุกคนที่กำลังจะผ่านออกไปจากชีวิตเช่นกัน อยากให้รักกันไปอย่างนี้เรื่อยๆ ถ้าเจอข้างนอกทักทายตามประสาเน้อ
ยินดีด้วยน่ะค่ะ พี่พี่ทุกคนที่ทำสำเร็จในวันนี้ ความรู้สึกที่เปิ้ลร้สึกทุกอย่างกับทุกคนยังคงเหมือนเดิม
ยังเหมือนเดิมจริงจัง ปี่หน้าคงเหนื่อยเนอะ คงร้อนน่าดูชม เอาหล่ะถือคติที่ว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด
รักและเคารพ
ปล. เพื่อนกลุ่มทุกคนกูรักมึงว่ะเหลือแต่มึงแล้วน่ะที่พากูไปแดกข้าว
สากูก็รักมึง อีต่อด้วย
พี่โน๊ต พี่ป็อป รักษาสุขภาพด้วย
พี่กิ๊ก เปิ้ลรักเจ้น่ะ พี่พี่ทุกคน ดูแลตัวเองด้วยหล่ะ
พี่ซันอย่านอนดึกมากนักหล่ะ เป็นห่วง (ห้ามด่าว่าเหยอ หรือเรื่องของกู)
ถึงทุกคนที่รัก รักนย่ะเด็กโง่ June 27 เบื่อคนเบื่อ เบื่อที่สุดเลยคนขี้บ่นเนี้ย บางทีคนเราก็ละเลยการด่าตัวเองซะอย่างนั้นมัวแต่มองว่าคนอื่นไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้แทนที่จะมองดูตัวเองเสียบ้าง เฮ้อคนแบบนี้ไม่หมดไปจากโล
กเสีย ที ใครได้ไปเป็นแม่คงเบื่อตายเลย หนังดอกมาก งานกีฬาน้องพี่ปีสุดท้ายบไปได้สวยภูมิใจมากที่ทำพร้อพออกมาสวยคนชม จบงานสุกท้ายได้สวยเลยทีเดียวทีนี้ขอกลับมาตั้งใจเรียนเหมือนเดิมแล้วน่ะ เห็นพี่พี่มากันคับคั่งก็ดีใจ คิดถึงพีพี่ทุกคนน่ะค่ะ จบการบ่นแต่เพียงเท่านี้ June 04 เปิดเทอมเรื่องของเรื่องคือเอทมนี้เรียนแค่5ตัวเอง เลยว่างโหลงเหลง
แต่เจ้ากรรมคดันเรียน4 คาบ 3คาบรวดเลยทีเดียว อิอิ วันนี้เปิดเทอมวันแรก วุ่นนิดหน่อยกับการเปลี่ยนตาราง
สรุปแล้วไม่มีเรียน จันทร์อังคาร แล้วมาเบียด 3วันหลัง ไม่รู้ว่าจะดีใจดีไหม อิอิ รักทุกคนน่ะ เหงานิดหน่อย อิอิ April 29 เรื่องราวของความซวยเรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า
เปิ้ลไปขอใบจบให้หมูอ้วน พี่ป๊อปแล้วตอนกลับบ้านอ่ะ
กลับดึกเนื่องจากแรดเล่นออดิชั่นกับน้องบอลล่า(เล่นเก่งมาก)
พอกลับมาจากมอ อ่ะถึงปิ่นเกล้า 1ทุ่ม เรารึก็หิวข้าวเลยแวะกินที่เมเจอร์
เจ้าพระคุณทูนหัวกินเข้าไปดับหิวได้อย่างดีงาม ลงมารอรถกลับบ้าน 511
เวรกรรมอุเหม่ แม่งรถเมล์ไม่มีสักคัน รอ1ชั่วโมงกว่า
พอถึงบ้าน3ทุ่มกว่านั่งรถสองแถว ใกล้ถึงบ้านแล้ว เกืยบจะฟินแล้วเชียว
แม่งรถดันติด อีก2ป้ายแล้ว ฝนเจ้ากรรมก็ตกลงมาซะงั้น กูเซ็ง
แต่ยังถูไถตก หยิ๋มๆๆๆ พอถึงป้ายบ้านพอเราลงเท่านั้นแหละ ตกลงมายังกับ
นัดกับฉานเอาไว้ เวรตรงที่เปิ้ลใส่เสื้อสีขาว อุตส่าห์ใส่ซะงาม
เปียกจนหาที่แห้งไม่เจอ ไม่เท่านั้นตอนข้ามถนน ก็มองแทบไม่เห็นทาง
พอมาถึงเกาะกลางถนน รถก็มีน้อยน่ะเปิ้ลลงมากลางถนนแล้วแต่อีรถเวรเนี่ยแซง
มาเพื่อแซงคันที่จอดให้เปิ้ลข้ามอีกห่า เลยถอยมาที่เกาะกลางอีกครั้ง คนอารายแล้งน้ำใจที่สุดเลย
ฝนตกประมาณว่าเหมือนจะพายูเลยอ่ะ เลยเรียกวันนี้ว่าวันซวยแห่งชาติ
เอาหล่ะพายุฝนผ่านพ้นไปแล้วคงเหลือแต่ความสว่างไสว
คิดถึงทุกคนจริงๆจากใจ กบน้อย April 21 บ่นอยู่ความจริงอยากมาอัพนานแล้วแต่ไม่รู้ว่าจะเขียนอารายลงไปดี ทั้งที่เวลานั่งว่างว่างอยู่เนี้ย อยากเขียนโน่นนี่นี่นั่นมากมาย
เพื่อนเพื่อนพี่พี่ สบายดีไหมค่ะ เปิ้ลคิดถึงพวกเธอจริงๆ อยากเจอ วันนี้อยู่มหาลัยเนื่องจากต้องประชุมชมรม
เลยแวะดูน้องกลุ่มนิดหน่อย กะว่าจะอยู่สองวัน แต่เพื่อนแกรมบอกว่าอยากให้รอมันก่อนก็เลยอยู่ต่ออีกสองวัน
เจอพี่โน๊ตด้วยหล่ะ อยากได้รอยยิ้มเหล่านั้นกลับมาเหมือนเดิม มนอดคิดไม่ได้ว่าต่อไปถ้าเจอกันข้ถึงางทางพี่พี่
เพื่อนเพื่อนจะทักทายอย่างที่เคยไหม ถ้าเป็นเหมือนเดิมคงดีเนอะ
อยากเจอ จริงๆ |
||||||
|
|
